Πολλοί ιστότοποι που διαφημίζουν προσφορές επικαλούνται άδεια άλλης ευρωπαϊκής χώρας, και το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: αρκεί αυτό για την Ελλάδα; Η ενότητα απαντά με ό,τι προκύπτει από τις πηγές.
Κρίσιμο είναι πρώτα το μητρώο: για διαδικτυακό στοίχημα απαιτείται άδεια τύπου 1 της ΕΕΕΠ, καμία άδεια άλλης χώρας δεν την υποκαθιστά, και ποιοι την κατέχουν φαίνεται στο δημόσιο μητρώο. Υπάρχει και μαύρη λίστα χωρίς άδεια, που οι πάροχοι διαδικτύου υποχρεούνται να φράσσουν. Τι διακινδυνεύει όμως ο παίκτης εκεί παραμένει χωρίς τεκμηρίωση.
Στα χρήματα, το κέρδος από φορέα με ελληνική άδεια περνά από παρακράτηση στην πηγή. Όταν όμως το κέρδος προέρχεται από ιστότοπο που στερείται άδειας, κανόνας τεκμηριωμένος δεν υπάρχει· αρμόδιος είναι ο φοροτεχνικός.
